خیزش مردم تونس بر علیه استبداد بن علی، علاوه بر پیامدهای داخلی در تونس که بغض فروخفته مسلمانان بعد از نیم قرن شکست و مناره های تونس بار دیگر ندای حیات بخش اذان را در کوچه پس کوچه های تونس جاری ساخت، بار دیگر زنگ پایان استبدادهای عربی و غیر عربی را که بر ملت خویش مسلط شده اند به صدا درآورد.

در این نوشتار برآنیم تا بدون پرداختن به موضوع دیکتاتورهای عربی مانند مصر، اردن و عربستان به دیکتاتوری کمونیستی ای بپردازیم که هر از چند گاهی با فشار بر مسلمانان تلاش می نماید تا پایه های استبداد خود را مستحکم تر نماید.

جمهوری آذربایجان که در جغرافیای موزائیک اقوام واقع شده است، با جمعیتی که اکثریت آن را مسلمانان تشکیل می دهند، بعد از یک دوره میلیتاریستی، با روی کار آمدن حیدر علی اف به ثبات نسبی رسیده و با انتقال قدرت به فرزندش، در حقیقت نوعی سیاست کمونیستی متمایل به غرب را در آذربایجان موروثی نمود که خروجی آن چیزی نبود جز سکولاریسم.

دولت الهام علی اف، که با عمق کمونیستی به ارث رسیده از پدر، تلاش می نماید تا سیاست های قوم گرایی و قوم ستیزی استالینی را در محدوده جغرافیایی تحت استبداد خود جاری نماید، می تواند یکی از مصادیق عینی استبدادهایی باشد که دیر یا زود خیزشی مشابه آن چه در تونس رخ داد در آن رخ خواهد داد.

الهام علی اف که همانند حکام بسیاری از کشورهای جهان سومی تلاش می نماید تا فساد درونی و ناتوانی دولت خویش در حل مشکلات داخلی را در پس هموار ساختن نفوذ غرب و ایجاد پایگاه های نظامی نظام سلطه، به جای حل منطقی مشکلات داخلی و تلاش در مسیر پیشرفت، پنهان سازد؛ تمام توان خود را بر آن مصروف داشته است تا با ایجاد و تقویت قوم گرایی و سرکوب مسلمانان، سیاست های ناکارآمد خویش را پیش ببرد. سیاست قوم گرایانه و سرکوب مسلمانان  و تقویت حضور بیگانگان در آذربایجان نه تنها سبب شده است تا در عرصه داخلی، اسلام یعنی محکمترین حقیقت اتحاد و بیداری، تضعیف گردد(البته به ظاهر) بلکه در عرصه منطقه ای هم تبعات سوء فراوانی به همراه داشته که دوری کشورهای همسایه و تعمیق کینه و نفرت کشورهای منطقه قفقاز نسبت به هم،  تنها بخشی از خروجی این سیاست کمونیستی غرب زده است.

اوج وادادگی این سیاست زمانی آشکار می شود که بدانیم رژیم غاصب صهیونیستی می تواند به بهانه حضور حدود شانزده هزار یهودی در کل منطقه قفقاز،به  راحتی در تمام عرصه های زندگی مردم آذربایجان وارد شود اما مردم مسلمان آذربایجان با جمعیتی بالغ بر میلیونها نفر(80 درصد جمعیت آذربایجان) اجازه ندارد در سرزمین آبا و اجدادی خود آزادانه به تبلیغ آیین خویش بپردازند و حتی اجازه ندارند تا ظواهر اسلام را مراعات نمایند.

با کنار هم قرار دادن وقایع تونس و روند امروزی جمهوری آذربایجان براحتی می تواند دریافت که دولتمردانی از جنس الهام علی اف که دولتی بر مردمند نه دولتی برای مردم، دولت های در گذاریند که در ملغمه ای از سیاست های غرب و شرق دست و پا می زنند و بعد از چند صباحی، خروش ملت آزاده و بانگ آسمانی اذان، طومارشان را در هم می پیچد و فقط چند صفحه ای از کتاب های سیاسی و تاریخی را به خود اختصاص می دهند.

مهدی خرمی

tanews.ir